Moeraswolfsklauw - Lycopodiella inundata

		Klaas Dijkstra
	Moeraswolfsklauw Lycopodiella inundata

Klik op een afbeelding om te vergroten.

Stefan Lefnaer - cc by-sa 4.0

In het kort.

Moeraswolfsklauw of Lycopodiella inundata is een soort uit de Wolfsklauwfamilie (Lycopodiaceae).
Het is een overblijvende, 3-10 cm hoge wolfsklauw.
De kruipende hoofdstengel heeft gaffelvormig vertakte kleine wortels.
De plant kan matten vormen.
De korte, brosse, kruipende stengels worden tot 5 tot soms 15 cm lang. Ze zijn dicht bebladerd en richten zich aan de top op.
De verspreidstaande, tot 6 mm lange bladeren zijn vrij zacht, priemvormig en met een gave rand.
Moeraswolfsklauw heeft rijpe sporen van juli t/m oktober.
De vruchtbare bladen zijn vrijwel gelijk aan de onvruchtbare. De sporen zijn lichtgeel.
Moeraswolfsklauw groeit op zonnige, open plaatsen op vochtige of vrij natte, voedselarme, zure grond.
Groeiplaatsen zijn o.a. natte heideplagplekken, zandgroeven, karrensporen, kale onbemeste slootkanten, duinvalleien en afgeplagde bermen van zandwegen.
Moeraswolfsklauw komt voornamelijk voor in Europa, Japan en gematigde gebieden in Noord-Amerika.
In Nederland is deze inheemse plant vrij algemeen, in België zeldzaam.

Uitgebreide beschrijving

Frysk Sompewolvepoat

English Marsh Clubmoss

Français Lycopode inondé

Deutsch Sumpfbärlapp

Synoniemen Lycopodium inundatum

Familie Lycopodiaceae (Wolfsklauwfamilie)

Naamgeving (Etymologie) Wolfsklauw komt van de gelijkenis met de klauw van een wolf. Lycopodiella is afgeleid van Lycopodium (wolfspootje). Inundata betekent overstroomd.

Levensduur Overblijvend.

Plantvorm Chamaefyt.

Rijpe sporen Juli t/m oktober.

Afmeting 3-10 cm.

arter.dk - cc by 4.0	Samuel Brinker - cc by-nc 4.0
Valerii Glazunov - cc by 4.0	© Bert Verbuggen - verspreidingsatlas

Wortels De kruipende hoofdstengel heeft gaffelvormig vertakte kleine wortels.

Charlie Hohn - cc by 4.0	herbariaunited.org
herbariaunited.org	herbariaunited.org

Stengels De plant is eerst lichtgroen, maar wordt later geelgroen. Aan de voet van de rechtopstaande stengel (soms zijn er twee) vormen zich knoppen, die het volgende jaar tot nieuwe planten uitgroeien. Op deze manier kan het matten vormen. De korte, brosse, kruipende stengels worden tot 5 tot soms 15 cm lang. Ze zijn dicht bebladerd en kunnen over de hele lengte wortelen. Aan de top richten ze zich op. Bij een deel van de planten groeit ongeveer in het midden een rechtopstaande, gevulde stengel, die in een sporenaar uitloopt. De rechtopstaande zijtakken zijn niet vertakt.

Roger Rittmaster - cc by-nc 4.0	© Bert Verbuggen - verspreidingsatlas
Christian Fischer - cc by-sa 3.0	Christian Fischer - cc by-sa 3.0

Bladeren De verspreidstaande, tot 6 mm lange bladeren zijn heldergroen. De vruchtbare bladen staan schuin af en zijn vaak naar binnen gekromd. Ze zijn vrij zacht, spits (priemvormig) en met een gave rand. De onvruchtbare priemvormige bladen zijn toegespitst, vrij slap en hebben geen lange haarachtige punt.

Malcolm Storey - bioimages.org.uk - cc by-nc-sa-2.0 uk	- cc by 4.0
Malcolm Storey - bioimages.org.uk - cc by-nc-sa-2.0 uk	Rob Routledge - cc by-nc 4.0

Sporen De vruchtbare bladen zijn vrijwel gelijk aan de onvruchtbare. De alleenstaande aren bevinden zich aan het eind van de zijtakken. En zijn iets korter dan het zich daaronder bevindende rechtopstaande stengeldeel. Aan de top zijn ze iets versmald. Ze hebben geen steel, zijn smal driehoekig, met soms één of twee grove tanden aan de voet, die bij rijpheid van de sporen bijna recht afstaan. De sporen zijn lichtgeel.

Malcolm Storey - bioimages.org.uk - cc by-nc-sa-2.0 uk	Hugues Tinguy - cc by-sa 2.0 fr
Malcolm Storey - bioimages.org.uk - cc by-nc-sa-2.0 uk	Hugues Tinguy - cc by-sa 2.0 fr

Biotoop

Bodem Zonnige, open plaatsen (pioniervegetatie) op vochtige of vrij natte, voedselarme, zure veen-, zand- en leemgrond.

Groeiplaatsen Natte plagplekken in heide, zandgroeven, karrensporen, kale onbemeste slootkanten, duinvalleien en afgeplagde bermen van zandwegen.

Verspreiding

Wereld Voornamelijk in Europa, Japan en in gematigde gebieden in Noord-Amerika.

Nederland Inheems. Vrij algemeen.

België Inheems. Zeldzaam.

2001-2026 K.M. Dijkstra - cc by-sa 4.0