Klaas Dijkstra

Gewone veldbies
Luzula campestris


Klik op een afbeelding om te vergroten.


Klaas Dijkstra - cc by-sa 4.0

In het kort.

  • Gewone veldbies of Luzula campestris is een soort uit de Russenfamilie (Juncaceae).
  • Het is een overblijvende, meestal 5-20 cm hoge plant.
  • Korte wortelstokken.
  • Losse zoden vormend.
  • Rechtopstaande stengels.
  • Lichtgroene, vlakke, lang wit gewimperde en 2-4 mm brede bladen.
  • Gewone veldbies bloeit van mei t/m september.
  • Dichte, eivormige, bruine bloemhoofdjes met hoogstens zeven bijeen in een gedrongen, schermvormige, maar verder niet vertakte bloeiwijze.
  • Driezadige doosvruchten. Zaden met een aanhangsel.
  • Gewone veldbies groeit op zonnige of soms licht beschaduwde plaatsen op droge tot matig vochtige, weinig of niet bemeste, meestal kalkarme grond.
  • Groeiplaatsen zijn o.a. laagblijvend schraal grasland, schrale gazons, langs holle wegen, bermen, dijken, grazige plaatsen in heide en duingrasland.
  • Gewone veldbies komt oorspronkelijk uit Europa en enkele verspreide plaatsen in Afrikaanse gebergten.
  • In Nederland en België is het een algemene inheemse soort.

Uitgebreide beschrijving

Frysk Breake

English Field Woodrush

Français Luzule des champs

Deutsch Feld-Hainsimse

Synoniemen

Familie Juncaceae (Russenfamilie)

Naamgeving (Etymologie) Luzula komt van het Italiaansche luciola (glimworm), omdat uit het merg van deze planten kaarsenpitten (lucigno of lucignolo) gemaakt werden. Campestris betekent veld.

Levensduur Overblijvend.

Plantvorm Hemikryptofyt.

Hoofdbloei Maart t/m mei.

Afmeting 5-20, soms tot 40 cm.


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


Klaas Dijkstra - cc by-sa 4.0


Klaas Dijkstra - cc by-sa 4.0


Klaas Dijkstra - cc by-sa 4.0

Wortels Korte wortelstokken. Worteldiepte 10 tot 20 cm.


Jerzy Opiola - gfdl


Neuchâtel Herbarium - cc by-sa 3.0


Neuchâtel Herbarium - cc by-sa 3.0


Neuchâtel Herbarium - cc by-sa 3.0

Stengels Losse zoden vormend. De rechtopstaande stengels vormen losse groepjes of staan soms afzonderlijk. Vooral na de bloei staan ze vaak schuin omhoog.


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


Andrea Moro - cc by-sa 4.0

Bladeren De lichtgroene bladeren zijn vlak, lang wit gewimperd en 2-4 mm breed.


Jerzy Opiola - gfdl


Konrad Lackerbeck - cc0


AnRo0002 - cc0


© Peter Meininger - verspreidingsatlas

Bloemen Tweeslachtig. Het schutblad van de bloeiwijze is meestal minder hoog dan de gesteelde aartjes. De dichte, eivormige, bruine bloemhoofdjes staan met hoogstens zeven bij elkaar in een gedrongen, schermvormige, maar verder niet vertakte bloeiwijze. Eén hoofdje groeit aan de stengeltop temidden van de andere hoofdjes. De bloemen hebben meestal vrij lange stelen, die later vaak terug buigen. Ze hebben zes bruine bloembladen van 3-4 mm met een doorschijnende rand. Binnen de bloemdekbladen groeien zes meeldraden. De helmknoppen zijn 1-2 mm, twee en een half keer zo lang als de helmdraden. Het vruchtbeginsel is bovenstandig met een stijl met drie stempels.


Klaas Dijkstra - cc by-sa 4.0


Klaas Dijkstra - cc by-sa 4.0


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


AnRo0002 - cc0

Vruchten en zaden Driezadige doosvruchten. De zaden hebben aan de voet een aanhangsel, dat minstens half zo lang als de rest van het zaad. Zonder de aanhangsels zijn de zaden bijna bolvormig. De zaden zijn kortlevend (één tot vijf jaar). Eenzaadlobbig.


AnRo0002 - cc0


Rasbak - cc by-sa 3.0


Klaas Dijkstra - cc by-sa 4.0


©2006 Digital Plant Atlas - cc by-nc-sa 3.0 nl

Biotoop

Bodem Zonnige, soms licht beschaduwde plaatsen op droge tot matig vochtige, voedselarme tot matig voedselrijke, weinig of niet bemeste, meestal kalkarme, zwak zure, maar soms kalkrijke grond (zand, leem, zavel, löss en veen).

Groeiplaatsen Laagblijvend schraal grasland, droog zuur grasland, weiland, hooiland, schrale gazons, langs holle wegen, bermen, steile kantjes, dijken, wallen, grazige plaatsen in heide, greppelkantjes, begraafplaatsen op klei, duingrasland en duinberkenbos.

Verspreiding

Wereld Oorspronkelijk uit Europa en op enkele verspreide plaatsen in Afrikaanse gebergten.

Nederland Inheems. Algemeen.

België Inheems. Algemeen.

2001-2026 K.M. Dijkstra - cc by-sa 4.0