Klaas Dijkstra

Bittere veldkers
Cardamine amara


Klik op een afbeelding om te vergroten.


Krzysztof Ziarnek - cc by-sa 4.0

In het kort.

  • Bittere veldkers of Cardamine amara is een soort uit de Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae).
  • Het is een overblijvende, meestal 15-45 cm hoog wordende plant.

  • Dunne wortelstokken.
  • Met uitlopers aan de voet.

  • De kantige stengels zijn gevuld met merg.

  • Alle bladen met twee tot hoogstens vier paar bochtig ingesneden zijblaadjes.
  • Bittere veldkers bloeit van april t/m juni.

  • De meestal witte kroonbladen zijn 0,4-1 cm. De helmknoppen zijn rood of roodpaars.

  • 2-4 cm lange en 1-2 mm brede hauwen met een spitse snavel.
  • Bittere veldkers groeit op halfbeschaduwde of beschaduwde plaatsen op natte, voedselrijke grond.

  • Je kunt deze plant o.a. aantreffen in bronbossen en grienden, aan waterkanten en in buitendijkse rietlanden.
  • Bittere veldkers komt voor in een groot deel van Europa en West-Azië.
  • In Nederland is deze inheemse plant vrij zeldzaam, in België vrij algemeen.

Uitgebreide beschrijving

Frysk Bittere pinksterblom

English Large Bittercress

Français Cardamine amère

Deutsch Bitteres Schaumkraut

Synoniemen

Familie Brassicaceae (Kruisbloemenfamilie)

Naamgeving (Etymologie) Cardamine komt van het Griekse cardamine of cardemon, waarmee bedoeld werd een naar sterkers smakende plant (Kardemom is een plant uit de gemberfamilie). Cardamine kan echter ook zijn afgeleid van het Griekse Cardis dat (hart) en Damao (temperen of verzachten). Het Kruid. werd vroeger namelijk gebruikt bij hartkwalen en kon de pijn verzachten. Amara betekent bitter.

Levensduur Overblijvend.

Plantvorm Helofyt of hemikryptofyt.

Hoofdbloei April t/m juni.

Afmeting 15-60 cm.


Krzysztof Ziarnek - cc by-sa 4.0


Leo Michels - Public Domain


Selso - cc by-sa 3.0


Leo Michels - Public Domain


Mayer Bruno - cc by-sa 3.0

Wortels Dunne wortelstokken.


Neuchâtel Herbarium - cc by-sa 3.0


Neuchâtel Herbarium - cc by-sa 3.0


Neuchâtel Herbarium - cc by-sa 3.0


Neuchâtel Herbarium - cc by-sa 3.0

Stengels De kantige stengels zijn met merg gevuld (een verschil met Pinksterbloem). De onderste stengelleden zijn vaak behaard, maar overigens is de plant kaal. Goed uitgegroeide planten zijn meestal vertakt. De plant vormt aan de voet uitlopers.


Petr Filippov - cc by 3.0


Radim Holiš - cc by-sa 3.0 cz


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


Enrico Romani - cc by-nc-nd 4.0

Bladeren De wortelbladen vormen geen wortelrozet. Alle bladen met twee tot hoogstens vier paar bochtig ingesneden zijblaadjes. De stengelbladen zijn lichtgroen, geveerd met twee tot vier paar hoekig getande (ingesneden) deelblaadjes en een grotere eindlob. De onderste deelblaadjes zijn rond tot eirond, de bovenste smaller (meer langwerpig). De plant smaakt niet 'bitter' maar radijsachtig scherp.


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


kuleuven-kulak.be/bioweb


Hugues Tinguy - cc by-sa 2.0 fr

Bloemen Tweeslachtig. De witte of heel soms lila kroonbladen zijn 0,4-1 cm. De helmknoppen zijn rood of  roodpaars en de stijl is spits.


Hugo.arg - cc by-sa 3.0


Atriplexmedia - cc by-sa 3.0


Rosa-Maria Rinkl - cc by-sa 4.0


Hugues Tinguy - cc by-sa 2.0 fr

Vruchten en zaden De hauwen zijn 2-4 cm lang en 1-2 mm breed. De snavel is spits. Tweezaadlobbig.


kuleuven-kulak.be/bioweb


Sandro Maggia - cc by-nc-nd 4.0


Andrea Moro - cc by-sa 4.0


©2006 Digital Plant Atlas - cc by-nc-sa 3.0 nl

Biotoop

Bodem Halfbeschaduwde of beschaduwde plaatsen op natte, matig voedselrijke of voedselrijke, kalkrijke tot kalkarme, lemige of kleiige grond. Meestal langs stromend, helder water.

Groeiplaatsen Loofbossen, bronbossen, grienden, moerasbossen, langs beken, greppels en oude rivierarmen die af en toe doorstroomd worden, kanaalbermen met kwel en buitendijkse rietlanden in het zoetwatergetijdengebied.

Verspreiding

Wereld Een groot deel van Europa en West-Azië.


Nederland Inheems. Vrij zeldzaam.

België Inheems. Vrij algemeen.

Toepassingen

Vermeerderen Zaaien.

2001-2026 K.M. Dijkstra - cc by-sa 4.0