| Namen Nederlands: Witte waterkers (Echte waterkers) Frysk: Wyt wetterleppeltsje English: Water-cress Français: Cresson de fontaine Deutsch: Brunnenkresse Wetenschappelijk: Nasturtium officinale (Rorippa nasturtium-aquaticum) Familie: Kruisbloemenfamilie, Brassicaceae (Cruciferae) Beschrijving Afmeting: 10 tot 90 cm. Levensduur: Overblijvend. Bloeimaanden: Mei t/m oktober. Stengels: De wortelende stengels kruipen over de grond, zijn opstijgend of drijven soms op het waterr. Ze zijn hol, kaal en vertakt. Bladeren: De diepgroene bladeren zijn geveerd en glanzend De deelblaadjes zijn rondachtig tot elliptisch, meestal met een gave rand en een grote eindlob. Ze hebben een scherpe smaak en blijven in de herfst groen. Bloemen: Samengetrokken trossen met witte, 4 tot 8 mm grote bloemen. De helmknoppen zijn geel. Vruchten: De 1,3 tot 2 mm lange hauwen zijn wat korter en dikker dan die van Slanke waterkers. Kleppen met 2 rijen zaden en de zaden met aan beide kanten ongeveer 20 tot 50 putjes. De stelen zijn 0,8 tot 1,2 cm. Biotoop Bodem: Zonnige plaatsen in ondiep, helder, matig voedselrijk tot voedselrijk, kalkhoudend, soms stilstaand, maar meestal stromend tot snel stromend, zuurstofrijk, zoet of zwak brak water. Ook op natte bodems. Groeiplaatsen: Beken, waterkanten (rivieroevers), kwelsloten, greppels, moerassen, bronnen, in drassige weiland langs rivieren en kreken met getijdeninvloed, grienden, uiterwaarden en duinen (sloten aan de duinrand). Verspreiding Wereld
 Oorspronkelijk uit Europa en Azië. Nu in alle werelddelen, in gebieden met een gematigd of warm klimaat. Nederland
 Plaatselijk vrij algemeen in Zuid-Limburg en in het zoetwatergetijdengebied. Elders vrij zeldzaam tot zeldzaam. Vlaanderen
 Vrij algemeen, maar zeldzaam in de Kempen. Rode lijst. Achteruitgaand. Wallonië: Vrij algemeen, maar zeldzaam in de Ardennen. Wetenswaardigheden Witte waterkers wordt veel gekweekt als rauwkost, met name in Engeland. De plant heeft een sterke radijssmaak en is rijk aan vitamine C. Vooral de bastaard van Wittte en Slanke waterkers komt voor het kweken in aanmerking. In het Engels wordt de naam 'Nasturtium' gebruikt voor de Oostindische kers (Tropaeolum majus). De bladeren van deze iniet verwante plant smaken vrijwel net zo als die van Witte waterkers. De naam 'Oostindische kers' onderstreept de overeenkomst in smaak (Oostindische kers is eigenlijk een kers-zonder-kers!). |