| Namen
Nederlands: Witte veldbies
English: White Wood-rush
Français: Luzule blanche
Deutsch: Weißliche Hainsimse
Wetenschappelijk: Luzula luzuloides (Luzula nemorosa)
Familie: Russenfamilie, Juncaceae Beschrijving
Afmeting: 30 tot 75 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Mei en juni.
Wortels: Kruipende wortelstokken met uitlopers.
Stengels: Witte veldbies vormt losse pollen of matten.
Bladeren: De wortelbladeren zijn 3 tot 6 mm breed en even lang en weinig smaller dan de stengelbladeren. Aan de voet van de bloeiwijze zit 1 schutblad, dat boven de bloeiwijze uitsteekt.
Bloemen: De bloemen zitten met 2 tot 8 bij elkaar in kluwens, die verenigd zijn tot een losse, wijd vertakte, sterk samengestelde en vaak tuilvormige bloeiwijze. De takken hangen tenslotte vaak over. De bloemdekbladen zijn witachtig of soms rood aangelopen. Tijdens en na de bloei worden ze bruiner.
Vruchten: De doosvruchten zijn in een korte snavel samengetrokken. De zaden hebben aan de top een zeer klein aanhangsel. Zonder het aanhangsel zijn ze ongeveer 1 mm lang. Biotoop
Bodem: Beschaduwde plaatsen op matig droge tot vochtige, zwak tot matig zure, matig voedselarme tot matig voedselrijke, humeuze grond (zand en leem).
Groeiplaatsen: Loofbossen (oude bossen), hellingbossen, oude bossen bij buitenplaatsen. Verspreiding
Wereld
In Midden- en in Zuidoost-Europese berggebieden. Noordwestelijk tot in Nederland en België. In Noord- en Noordwest-Europa op veel plaatsen ingeburgerd, evanals op een paar plaatsen in Noord-Amerika. Nederland
Vrij zeldzaam in Zuid-Limburg en zeer zeldzaam in Twente bij de Lutte. Elders soms ingeburgerd (aangevoerd met graszaad) op landgoederen, o.a. in Midden-Nederland en aan de Hollandse binnenduinrand. Vlaanderen
Zeer zeldzaam. Het meest in de Voerstreek.
Rode lijst. Zeer zeldzaam. Wallonië: Vrij algemeen in het Maasgebied en in de Ardennen. Het meest ten zuiden van de lijn Samber en Maas. Elders zeer zeldzaam. | 
