| Namen
Nederlands: Witte klaverzuring
Frysk: Wite soere klaver
English: Wood-sorrel
Français: Surelle
Deutsch: Wald-Sauerklee
Wetenschappelijk: Oxalis acetosella
Familie: Klaverzuringfamilie, Oxalidaceae Beschrijving
Afmeting: 5 tot 10 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: April en mei.
Wortels: De wortelstokken zijn roodachtig. Ze kunnen ver kruipen en zijn vertakt. Ze dragen roze schubben. Witte klaverzuring vormt vaak grote groepen.
Bladeren: De wintergroene bladeren staan verspreid. Ze zijn wortelstandig en 3-tallig (als klaver). De deelblaadjes zijn hartvormig en bleekgroen.
Bloemen: De alleenstaande bloemen groeien aan een lange steel. Halverwege de steel zie je 2 steelblaadjes. De 5 kroonbladen zijn wit of roze met paarse aderen. Ze worden 0,8 tot 1½ cmm lang. De kelkbladen zijn langwerpig-eirond en worden 4 tot 5 mm lang.
Vruchten: De doosvruchen zijn 3 tot 4 mm lang. Ze zijn eivormig, hoekig en kaal. Biotoop
Bodem: Beschaduwde plaatsen op vochtige, voedselarme tot matig voedselrijke, zwak zure tot bijna neutrale, humeuze grond met vrij veel strooisel (zand, leem, stenige grond en mergel).
Groeiplaatsen: Loofbossen, hellingbossen, bronbossen (aan de voet van hellingen), bosranden, waterkanten (slootkanten), heggen, boomstronken, rotsen, bermen en greppelkanten. Verspreiding
Wereld
Koele en gematigde streken in Europa en Azië. Nederland
Vrij algemeen in Zuid-Limburg en in het oosten, vrij zeldzaam in Drenthe, Zuidoost-Groningen, Overijssel en Midden-Nederland, zeldzaam in Noord-Brabant, Noord-Limburg en Zuidoost-Fryslân en zeer zeldzaam in de Hollandse duinen en in laagveengebieden. Vlaanderen
Vrij algemeen. Het meest in de Leemstreek, de Zandleemstreek en de Voerstreek.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Algemeen. Het meest ten zuiden van de lijn Samber en Maas. Wetyenswaardigheden
Het Griekse oxys betekent 'zuur', hals betekent 'zout' en het Latijnse acetosella 'naar azijn smakend'. Het hoge gehalte aan oxaalzuur geeft de plant een bittere en zure smaak. Ondanks dat werd en wordt Witte klaverzuring gebruikt in salades en soep. Men bereidde een soort 'groene saus' door de bladeren tot moes te stampen. Op smaak gebracht met azijn en suiker werd deze saus bij gebraden vlees geserveerd. De indianen in Noord-Amerika gaven hun paarden klaverzuring om de snelheid van de dieren op te voeren. De naam 'klaver' voorkomt komt van de drietallige bladeren, die sterk lijken op die van echte klaversoorten. De Vlaamse naam alleluia kan te maken hebben met de bloeitijd van de plant rond Pasen, maar kan ook een verbastering zijn van de Zuid-Italiaanse naam juliola. | 
