| Namen Nederlands: Witte engbloem (Engbloem) English: Swallow-wort Français: Dompte-venin Deutsch: Weiße Schwalbenwurz Wetenschappelijk: Vincetoxicum hirundinaria (Cynanchum vincetoxicum) Familie: Maagdenpalmfamilie, Apocynaceae Opmerking: De plant werd vroeger ondergebracht in de Zijdeplantfamilie (Asclepiadaceae). Beschrijving Afmeting: 30 tot 120 cm. Levensduur: Overblijvend. Bloeimaanden: Mei t/m augustus. Wortels: Een korte wortelstok met een dichte bundel van lange, stevige wortels. Stengels: De rechtopstaande of heel soms iets windende stengels zijn hol en niet vertakt. Ze dragen kromme haren die 1 rij vormen. Witte engbloem vormt pollen. Bladeren: De kruisgewijs tegenover elkaar staande bladeren zijn driehoekig-eirond tot langwerpig, toegespitst en hebben een gave rand. Aan de voet zijn ze soms hartvormig. Ze hebben een korte steel. Er zijn geen steunblaadjes. De bladeren zijn 8 tot 12 cm lang en donkergroen tot blauwgroen. Bloemen: De bloemen staan met 6 tot 8 bij elkaar in bijschermen in de bovenste bladoksels. De bloemkroon is 5-tallig, trechtervormig, groenachtig geel, wit of geelwit en 0,5 tot 1 cm groot. Het vruchtbeginsel is bovenstandig. De 5 meeldraden zijn tot een zuiltje vergroeid. Vruchten: De kale vruchten zijn 5 tot 6 cm lang. Ze zijn langwerpig, toegespitst en splijten aan 1 kant open. De zaden hebben een haarkuif. Biotoop Bodem: Zonnige tot licht beschaduwde, warme en vaak iets open plaatsen op droge, matig voedselarme, kalkrijke grond (mergel, leem en stenige plaatsen). Groeiplaatsen: Struikgewas op grazige hellingen, kalkhellingen, rolsteenhellingen, rotsachtige plaatsen, bossen en puin. Verspreiding Wereld
 In Midden-Azië, Noord-Afrika en Zuid- en Midden-Europa. Noordelijk tot in Zuid-Zweden en noordwestelijk tot in Nederland. Nederland
 Zeer zeldzaam in Zuid-Limburg en in het rivierengebied. Rode lijst 3. Matig afgenomen. Vlaanderen: Zeer zeldzaam. Rode lijst. Met verdwijning bedreigd. Wallonië: Vrij zeldzaam in het Maasdal en de zuidelijke Ardennen. Wetenswaardigheden Wegens braakverwekkende eigenschappen was engbloemwortel vroeger in gebruik als 'tegengif' (=Vincetoxicum). |