 | Namen
Nederlands: Wilde hyacint en Spaanse hyacint (Kruishyacint)
Frysk: Wylde hyasint
English: Bluebells
Français: Jacinthe des bois
Deutsch: Hasenglöckchen
Wetenschappelijk: Hyacinthoïdes non-scripta (Scilla non-scripta, Hyacinthus non-scriptus, Scilla x massartiana, Hyacinthoides x massartiana, Endymion non-scriptus, Endymion non-scriptum, Endymion nutans, Scilla nutans)
Familie: Leliefamilie, Liliaceae
Opmerking: De meeste planten in Nederland, maar ook veel planten in België, zijn kruisingen van Wilde hyacint (Scilla non-scripta) en Spaanse hyacint (Scilla hispanica). De volkomen vruchtbare bastaard wordt Kruishyacint = Scilla massartiana (x) of Hyacinthoides massartiana (x) genoemd. Beschrijving
Afmeting: 15 tot 50 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: April en mei.
Wortels: De bollen zijn eivormig en 1 tot 3 cm groot. Ze vormen nevenbollen.
Stengels: De rechtopstaande bloeistengels zijn rond.
Bladeren: De bladeren zijn breed lijnvormig, iets gootvormig en 0,5 tot 1½ cm breed.
Bloemen: De knikkende bloemen hangen in een naar 1 kant gekeerde en aan de top overhangende tros. Ze zijn paarsblauw of soms roze of wit. Verder zijn ze klokvormig en 1,2 tot 2 cm lang. De bloemdekbladen zijn aan de voet iets vergroeid en aan de top min of meer omgebogen. De bloemsteeltjes zitten in de oksel van een lijnvormig, lang toegespitst schutblad.
Vruchten: De doosvruchten zijn eivormig. De ronde zaden zijn dofzwart. Biotoop
Bodem: Licht beschaduwde, zelden zonnige plaatsen op matig droge tot matig vochtige, matig voedselrijke tot voedselrijke, humeuze, zwak zure tot neutrale grond (zand, leem, zavel en stenige plaatsen).
Groeiplaatsen: Loofbossen, duinen (duinbossen), houtwallen, struwelen, bij buitenplaatsen, beschaduwde grazige plaatsen, eendenkooien, soms in gebergten of op klippen langs de kust.
Spaanse hyacint: Vochtige, voedselrijke loofbossen, struwelen en kerkhoven. Meestal in de nabijheid van bebouwing. Verspreiding
Wereld
In Noordwest-Afrika en in de meest westelijke strook van Europa. Noordelijk tot in Schotland, België en mogelijk ook Nederland. Op een paar plaatsen ingeburgerd in Scandinavië.
Spaanse hyacint: Oorspronkelijk uit het westen van Spanje en Portugal. Elders ingeburgerd. Nederland
Plaatselijk vrij algemeen langs de binnenduinrand en zeldzaam in Zuid-Limburg. Elders meestal alleen verwilderd of als stinzenplant. Vlaanderen
Wilde hyacint: Vrij algemeen in de Leemstreek. Elders zeldzamer.
Rode lijst. Niet bedreigd.
Spaanse hyacint: Het meest in de duinen, maar ook steeds meer in het binnenland.
Rode lijst. Criteria niet van toepassing. Wallonië: Vrij algemeen in Brabant. Elders zeldzaam tot zeer zeldzaam.
Beschermd. Wetenswaardigheden
In de Middeleeuwen werd uit de knollen lijm en zetmeel voor stijfsel gewonnen. |
