| Namen
Nederlands: Veenreukgras
Frysk: Feanrûkersgers
English: Holy Grass (Buffalo Grass)
Français: Herbe a bison
Deutsch: Duftendes Mariengras
Wetenschappelijk: Hierochloë odorata (Anthoxanthum nitens)
Familie: Grassenfamilie, Poaceae (Gramineae) Beschrijving
Afmeting: 20 tot 120 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: April t/m juni, soms ook later.
Wortels: Kruipende wortelstokken.
Stengels: Veenreukgras vormt grote groepen.
Bladeren: Voor ontplooiing is de bladschijf ingerold. De bladeren van de bloeistengel zijn zeer kort. Het bovenste is soms niet meer dan 1 cm lang. De bladeren van vegetatieve spruiten zijn zeer lang. Deze kunnen tot 30 cm lang worden. Het tongetje wordt tot 3 mm lang. Het is driehoekig. Aan niet-bloeiende stengels is het afgeknot.
Bloemen: De bloeiwijze is wijd pluimvormig. De aartjes zijn 3½ tot 5 mm lang. Ze zijn eivormig, aan de voet groen of paars en naar boven goudbruin. De kelkkafjes zijn bootvormig. Ze hebben 1 of 3 nerven. Ze komen niet helemaal tot de top van het aartje. Aan de top van het aartje zitten 3 dicht op elkaar zittende bloemen die omhuld worden door de kelkkafjes. Biotoop
Bodem: Zonnige tot matig beschaduwde plaatsen op vochtige tot natte, matig voedselarme tot matig voedselrijke, niet bemeste, zwak zure grond (venig of humeus zand en leem).
Groeiplaatsen: Verruigd grasland, hooiland (veen), bermen, waterkanten (sloten en kanalen), verruigend rietland, duinen (duinvalleien), bosranden, langs bosjes en soms aan de bovenrand van kwelders. Verspreiding
Wereld
Koudere en koel-gematigde streken op het noordelijk halfrond. De zuidwestgrens in Europa loopt van IJsland door Noord-Engeland, Nederland, Vlaanderen en Noord-Duitsland en dan naar de Alpen. Nederland
Plaatselijk vrij algemeen in laagveengebieden en enkele aangrenzende gebieden. Elders zeer zeldzaam en niet in Zeeland, Flevoland en Zuidoost-Nederland.
Rode lijst 3. Matig afgenomen. Vlaanderen
Zeer zeldzaam.
Rode lijst. Met verdwijning bedreigd. Wallonië: Zeer zeldzaam. | 
