 | Namen
Nederlands: Sint-Janskruid (Sintjanskruid)
Frysk: Sint-Janskrûd
English: St. John's wort (Perforate St John´s-Wort, Klamath weed)
Français: Millepertuis perforé
Deutsch: Johanniskraut
Wetenschappelijk: Hypericum perforatum
Familie: Hertshooifamilie, Hypericaceae (Guttiferae, Clusiaceae)
Opemerking: Frans hertshooi (Hypericum x desetangsii) is de kruising van Sint-Janskruid en Kantig hertshooi. Deze bastaard is zeer zeldzaam in ons gebied. Beschrijving
Afmeting: 20 tot 80 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Juni t/m september.
Stengels: De rechtopstaande stengels zijn sterk vertakt, met merg gevuld en rond met 2 lijsten. Aan de voet zijn ze uitgespreid en wortelen. Sint-Janskruid vormt groepen.
Bladeren: De tegenoverstaande bladeren zijn lijnvormig tot eirond. Ze zijn niet gesteeld, hebben vele doorzichtige punten en aan de rand zie je zwarte klierpunten.
Bloemen: De 1 tot 2,2 cm grote bloemen staan in brede pluimen met schuin omhoog staande takken. Ze zijn geel met zwarte lengtestrepen en punten. De kelkbladen hebben een smal, spitse top en maar weinig zwarte punten of streepjes. Ze zijn veel korter dan de kroon en 4 tot 5 mm lang. Door wrijven kan uit de bloemknoppen een paars vocht worden geperst.
Vruchten: Rijpe vruchten met lengtestrepen en korte, schuine dwarsstrepen. Biotoop
Bodem: Zonnige plaatsen op droge, matig voedselarme tot matig voedselrijke grazige, kalkarme tot kalkrijke grond.
Groeiplaatsen: Langs spoorwegen (spoorbermen en spoorwegterreinen), open plekken in struwelen en bossen, langs houtwallen, akkerranden, ruig grasland, bermen, schraal grasland, braakliggende grond, duinen, greppels, afgravingen (zandgroeven), industrieterreinen, haventerreinen, in de voegen van bestrating en plantsoenen. Verspreiding
Wereld
Oorspronkelijk uit Europa, West- en Midden-Azië en Noordwest-Afrika (Atlasgebergte). Noordelijk tot in Noord-Schotland en Zuid-Scandinavië. Nu in alle werelddelen. Nederland
Algemeen, maar vrij zeldzaam in laagveengebieden, het noordelijk zeekleigebied en het Waddengebied. Vlaanderen
Algemeen, maar iets minder in de Polders.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Algemeen. Wetenswaardigheden
Als je de bloemen van Sint-Janskruid fijn wrijft komt er een bloedrood sap uit en als je de blaadjes tegen het licht houdt zie je vele gaatjes. Sint-Janskruid werd daarom vroeger, volgens de signatuurleer, veel toegepast op het slagveld als wondkruid.
De plant is genoemd naar Sint-Jan. Men meende dat het sap van de plant het bloed van Sint-Jan bevatte en daarom een helende werking had en boze geesten bestreed. Men hing het aan de deuren van huizen, stallen en schuren. De werking van het kruid kon nog versterkt worden door het op 23 juni, de avond voor Sint-Jan, te verbranden. Het Sint-janskruid moest dan wel voor zonsopgang en mét dauwdruppels geplukt worden. En de plant mocht niet gezocht worden, maar bij toeval gevonden. Wie dit alles deed was verzekerd van veel voorspoed.
Een aftreksel van de bloemen zou een goede remedie zijn tegen melancholie en neerslachtigheid. De bloemen moesten dan wel op een vrijdag geplukt worden, in het 'uur van Jupiter', en daarna ongeveer een week blijven hangen voordat het aftreksel bereid werd.
In de homeopathie wordt het gebruikt bij zenuwpijnen. |
.jpg)
