 | Namen
Nederlands: Reuzenberenklauw (Reuzebereklauw, Kaukasische berenklauw, Perzische berenklauw)
Frysk: Reuzebearepoat
English: Giant Hogweed
Français: Berce du Caucase
Deutsch: Riesen-Bärenklau
Wetenschappelijk: Heracleum mantegazzianum
Familie: Schermbloemenfamilie, Apiaceae Beschrijving
Afmeting: 1½ tot 3 meter.
Levensduur: Tweejarig tot vijfjarig.
Bloeimaanden: Juli t/m september.
Wortels: Een penwortel.
Stengels: De rechtopstaande stengels zijn gegroefd en rood gevlekt. Ze hebben stijve stengelharen op rode knobbeltjes en worden tot 10 cm in doorsnede.
Bladeren: De bladeren zijn dubbel veerdelig en worden soms meer dan 1 m. lang. Ze hebben brede, getande en gelobde slippen. Het sap kan ernstige blaren veroorzaken.
Bloemen: De bloemen zitten in schermen met 50 tot 150 stralen, die een doorsnee kunnen bereiken van een ½ m. De bloemen zijn wit en 0,8 tot 2 cm groot. De kroonbladen van de buitenste bloemen zijn zeer ongelijk van grootte. Het omwindsel is meerbladig. De bloemen hebben duidelijke kelktanden.
Vruchten: De eironde tot elliptische vruchten zijn 0,9 tot 1,1 cm groot. Ze zijn breed gevleugeld en al dan niet behaard. Biotoop
Bodem: Zonnige tot licht beschaduwde plaatsen op vochtige, voedselrijke grond (zand, leem, zavel en klei).
Groeiplaatsen: Bermen, omgewerkte grond, waterkanten, langs spoorwegen (spoorbermen), dijken, geluidswallen, braakliggende grond, tuinen, plantsoenen, ruderale plaatsen, parken, middenbermen van autowegen, loofbossen, bosranden en struwelen. Verspreiding
Wereld
Oorspronkelijk uit Zuidwest-Azië (de Kaukasus). Ingeburgerd in Europa. Ingevoerd in de negentiende eeuw. Nederland
Vrij algemeen, vooral in stedelijke omgeving, aan de binnenduinrand en in kleigebieden. Elders vrij zeldzaam. Vlaanderen
Vrij algemeen ingeburgerd, maar zeldzaam in de Kempen. Het meest in en nabij stedelijke gebieden.
Rode lijst. Criteria niet van toepassing. Wallonië: Vrij zeldzaam, Het meest in stedelijke omgeving. Wetenswaardigheden
De stijve stengelharen op rode knobbeltjes maken bij aanraking gemakkelijk wondjes in de huid, waarna het sap van de plant de huid overgevoelig maakt voor zonnestraling. Daardoor kan de plant bij zonnig weer jeuk, forse blaren of soms zelfs bloedvergiftiging veroorzaken. (De werkzame stof - furocumarine - komt overigens ook in andere Schermbloemigen voor, maar door hun spaarzame of zachte beharing of tengerder bouw zorgen deze veel minder vaak dan Reuzenbereklauw voor overlast.) Eén enkele plant kan vele duizenden nakomelingen voortbrengen. © 2001-2012 Klaas Dijkstra |
