 | Namen
Nederlands: Muskuskruid
Frysk: Muskeskrûd
English: Moschatel (Muskroot, Common Moschatel)
Français: Petite musquée
Deutsch: Moschuskraut
Wetenschappelijk: Adoxa moschatellina
Familie: Muskuskruidfamilie, Adoxaceae Beschrijving
Afmeting: 5 tot 15 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: April en mei.
Wortels: Een kruipend wortelstokje, dat aan de top knolvormig verdikt is en heeft enige opeengehoopte schubben en een bundel wortels. De plant vormt ondergrondse uitlopers.
Stengels: De dunne, kale en rechtopstaande stengels zijn niet vertakt. De bloeistengel is vierkantig.
Bladeren: De wortelbladen zijn langgesteeld, dubbel 3-tallig met eironde of langwerpige lobben. De 2 stengelbladen zijn 3-tallig. De deelblaadjes zijn 3-lobbig en korter gesteeld.
Bloemen: De bloemen staan meestal met 5 tot 7 bij elkaar in een 6 tot 8 mm breed hoofdje. De geelgroene bloemen zijn diep gedeeld met eironde slippen, waarmee de 4 of 5 meeldraden afwisselen. De topbloem heeft meestal een 4-delige kroon en een 2-delige kelk. De zijdelingse hebben een 5-delige kroon en een 3-delige kelk.
Vruchten: Een witachtige, slijmige steenvrucht. Biotoop
Bodem: Beschaduwde plaatsen op vochtige, luchtige, matig voedselrijke tot voedselrijke, zwak zure tot kalkrijke grond (zand, leem, löss en mergel).
Groeiplaatsen: Bossen, langs bospaden, beekoevers, bosranden, houtwallen, boomgaarden, heggen, hakhoutbosjes, struikgewas, langs holle wegen, bermen, spoorbermen, brongebieden en aan de voet van hellingen. Verspreiding
Wereld
Gematigde en koelere streken op het noordelijk halfrond, met een onderbreking in oostelijk Noord-Amerika. Nederland
Vrij algemeen in Zuid-Limburg en vrij zeldzaam in Twente en de Achterhoek, zeldzaam in Drenthe, Noord-Brabant, de duinen tussen Heemskerk en Den Haag, op Texel en bij Amersfoort. Elders zeer zeldzaam of ontbrekend. Vlaanderen
Vrij algemeen tot algemeen, maar zeldzaam tot zeer zeldzaam in het kustgebied.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Vrij algemeen tot algemeen, maar zeldzaam in de Ardennen. Wetenswaardigheden
Muskuskruid behoorde vroeger tot de steenbreekfamilie, maar nu vormt hij in zijn eentje de muskusfamilie. De botanische naam komt van het Griekse adoxa, 'duister, zonder roem' en van moschos, 'muskus', naar de geur die de plant verspreidt bij vochtig weer. De Nederlandse naam slaat ook op laatstgenoemde eigenschap. Zaadvorming vindt niet zo vaak plaats, meestal vermeerdert de plant zich door lange voortkruipende wortelstokken. Als het tot vruchtvorming komt, drukt het Muskuskruid de vruchten zelf in de grond door de vruchtsteel om te buigen. |
