 | Namen
Nederlands: Moerasvergeet-mij-nietje
Frysk: Sompeferjit-my-net
English: Water Forget-me-not (Yelloweye Forget-Me-Not)
Français: Myosotis des marais
Deutsch: Sumpf-Vergißmeinnicht
Wetenschappelijk: Myosotis scorpioides (Myosotis palustris)
Familie: Ruwbladigenfamilie, Boraginaceae
Ondersoorten: De soort wordt soms verdeeld in 2 ondersoorten:
Moerasvergeet-mij-nietje (Myosotis scorpioides subsp. scorpioides)
Weidevergeet-mij-nietje (Myosotis scorpioides subsp. nemorosa of Myosotis nemorosa). Beschrijving
Afmeting: 15 cm tot 1 meter.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Mei t/m augustus.
Wortels: Een kruipende wortelstok.
Stengels: De rechtop staande tot opstijgende stengels zijn rond tot scherpkantig. Ze zijn kaal of hebben stevig aangedrukte haren. De stengelvoet is meestal afstaand behaard. Moerasvergeet-mij-nietje vormt bovengrondse uitlopers.
Bladeren: De bladeren zijn langwerpig.
Bloemen: De vlakke bloemen zijn hemelsblauw, maar soms roze of wit. De bloemgrootte varieert. Ze zijn tussen de 0,4 en 1 cm groot. De kroonbladen zijn iets uitgerand. De kroonslippen bedekken elkaar voor de helft van hun hoogte. De stijl van de pas uitgebloeide bloem is even lang of langer dan de kelkbuis. De kelk heeft korte slanke tanden en alleen rechte haren. Na de bloei staat de bloemsteel af of kromt zich naar onderen.
Vruchten: De kelk is bekervormig, hoogstens tot op een derde ingesneden en heeft driehoekige slippen. De nootjes zijn zwart. Biotoop
Bodem: Zonnige tot licht beschaduwde plaatsen op natte, voedselrijke (langs stromend water ook op voedselarmere) grond (zand, leem, zavel, veen en klei).
Groeiplaatsen: Grasland, moerassen (rietland en drijftillen), moerasbossen, grienden, nat grasland, grazige ruigten, zoetwatergetijdengebied, biezenvelden, waterkanten, aanspoelselgordels en in de duinen (duinvalleien). Verspreiding
Wereld
Gematigde en koelere streken in Europa en Azië. Ingeburgerd in Noord-Amerika. Nederland
Algemeen. Vlaanderen
Algemeen.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Vrij algemeen. Wetenswaardigheden
In een legende wandelde een jonge Germaanse ridder met zijn geliefde langs een rivier. Hij wilde enige Moerasvergeet-mij-nietjes plukken, maar gleed uit. Hij kon nog net de geplukte bloempjes met de kreet 'vergiss mein nicht!' naar zijn aanstaande werpen, voordat het water hem meesleurde.
Na de slag bij Waterloo, vertelde men dat de slagvelden bezaaid waren met deze bloemetjes, die elk een gevallene voorstelden.
De geslachtsnaam is afkomstig van het Griekse myos, 'muis' en otis, 'oor', naar het uiterlijk en de beharing van de blaadjes. De soortnaam palustris betekent in moerassen of op natte plaatsen groeiend. Sinds de middeleeuwen geldt het Vergeet-mij-nietje als het symbool van liefde en trouwe nagedachtenis. Volgens de tekenleer was de plant een effectief middel tegen de beet van een schorpioen, dankzij de vorm van de knoppen, die omkrullen en dan lijken op een schorpioenstaart. |
