| Namen
Nederlands: Melkviooltje (Vals melkviooltje)
Frysk: Molkefioeltsje
English: Fen Violet
Français: Violette à feuilles de pêcher
Deutsch: Gräben-Veilchen
Wetenschappelijk: Viola persicifolia (Viola stagnina)
Familie: Viooltjesfamilie, Violaceae Beschrijving
Afmeting: 2 tot 35 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Mei en juni.
Wortels: Ondergrondse uitlopers.
Stengels: De rechtopstaande stengels zijn vaak vertakt.
Bladeren: De smal driehoekig-eironde tot langwerpige bladeren zijn van boven zeer kort behaard, hebben een iets hartvormige afgeknotte of wigvormige voet en een smal gevleugelde bladsteel. De steunblaadjes zijn sterk getand. Die van de bovenste bladeren zijn minstens half zo lang als de bladsteel.
Bloemen: De kroonbladen zijn eerst melkwit met een blauwige weerschijn, maar later worden ze bleekblauw. De spoor is 2 tot 3½ mm lang en komt tot een ½ tot 2½ mm voorbij de kelkaanhangsels. Biotoop
Bodem: Zonnige, min of meer open plaatsen op vochtige tot meestal natte, matig voedselarme, zwak zure grond (venig zand, venig leem en kleiig veen).
Groeiplaatsen: Langs greppels in blauwgrasland, moerassig veen, langs regelmatig geschoonde sloten, uiterwaarden, laagten in kalkgebieden en langs natte heide. Verspreiding
Wereld
In Europa en Siberië. In heel West-Europa zeer zeldzaam geworden. Nederland
Zeer zeldzaam in laagveengebieden in Fryslân, in de Alblasserwaard, in de Gelderse Vallei, in Salland en in de Achterhoek.
Rode lijst 2. Sterk afgenomen. Vlaanderen: Vroeger zeer zeldzaam in Vlaanderen.
Rode lijst. Verdwenen. Wallonië: Niet in Wallonië. Wetenswaardigheden
Er zijn 2 variaties: Heidemelkviooltje (Viola persicifolia var. lacteaeoides) en Veenmelkviooltje (Viola persicifolia var. persicifolia). | 
