Aanmelden Vakantiekrant.nl nieuwsbrief

Kruisbladige wolfsmelk - Euphorbia lathyrus

Namen
Nederlands: Kruisbladige wolfsmelk (Kruisbladwolfsmelk, Kruiswolfsmelk)
Frysk: Kochelbeane
English: Gopher Purge (Moleplant)
Français: Euphorbe épurge
Deutsch: Kreuzblättrige Wolfsmilch
Wetenschappelijk: Euphorbia lathyrus
Familie: Wolfsmelkfamilie, Euphorbiaceae

Beschrijving
Afmeting: 30 cm tot 1 meter.
Levensduur: Tweejarig.
Bloeimaanden: Juni t/m augustus.
Stengels: De rechtopstaande, grof gebouwde stengels zijn grijsgroen tot blauwgroen.
Bladeren: De bladeren zijn langwerpig tot lijnvormig, niet getand, hebben geen steel en worden naar de voet breder. De schutbladen zijn driehoekig-eirond, toegespitst en helder groen.
Bloemen: De bloeiwijze staat wijd uit en bestaat uit 2 tot 6 schermvormig bij elkaar staande bijschermen met lange assen. De honingklieren op de rand van de schijnbloemen hebben de vorm van een halve maan en dragen korte, stompe hoorntjes.
Vruchten: De gladde doosvruchten zijn 1,3 tot 1,7 cm lang. De zaden zijn bruin of grijs en hebben een mazenpatroon.

Biotoop
Bodem: Zonnige, open plaatsen (pioniervegetatie) op vochtige, voedselrijke, vaak kalkhoudende, verstoorde grond (zand, leem en klei).
Groeiplaatsen: Moestuinen, ruderale plaatsen, omgewerkte grond, braakliggende grond, open plekken in bermen, stortplaatsen, akkers en langs spoorwegen (spoorbermen, vooral in volkstuinen langs het spoor).

Verspreiding
Wereld
Kruisbladige wolfsmelk - Euphorbia lathyrus
Oorspronkelijk uit Zuidwest-Azië, Noord-Afrika en Zuid-Europa. Elders min of meer ingeburgerd.

Nederland
Klik voor gedetailleerde informatie
Plaatselijk vrij algemeen in Zuid-Limburg en in stedelijke gebieden. Elders zeldzaam.

Vlaanderen
Kruisbladige wolfsmelk - Euphorbia lathyrus
Plaatselijk vrij algemeen in de Zand- en Zandleemstreek en in de leemstreek. Elders zeldzamer. Zeldzaam of plaatselijk ontbrekend in de Kempen.
Rode lijst. Criteria niet van toepassing.

Wallonë: Plaatselijk vrij algemeen in Brabant en in het Maasgebied.

Wetenswaardigheden
Vroeger werd ze als purgeermiddel gebruikt, maar vanwege haar giftigheid gebeurt dat nu niet meer. Ze wordt nog geregeld aangeplant omdat ze mollen en woelmuizen uit de tuin zou weren.

Flora Batava, Jan Kops en P. M. E. Gevers Deijnoot. Deel 11 (1853)

Afbeeldingen der artseny-gewassen met derzelver Nederduitsche en Latynsche beschryvingen. Deel 1 (1796)

© 2001-2012 Klaas Dijkstra