| Namen
Nederlands: Hulst
Frysk: Hulst
English: Common holly (English holly)
Français: Houx commun
Deutsch: Stechpalme
Wetenschappelijk: Ilex aquifolium
Familie: Hulstfamilie, Aquifoliaceae Beschrijving
Afmeting: Tot 10 meter.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Mei en juni, maar soms tot de herfst.
Wortels: Horizontale en dunne loodrecht naar beneden groeiende zijwortels.
Stam: De schors is dun en glad.
Takken: De takken zijn kaal, behalve de jonge takken.
Bladeren: De bladeren blijven groen in de winter. Ze zijn iets eivormig, kaal, glanzend, leerachtig en hebben doornige tanden, maar soms hebben ze een gave rand. De rand is golvend. Ze zijn 3 tot 8 cm lang en hebben heel kleine steunblaadjes.
Bloemen: De bloemen zitten in armbloemige kluwens in de bladoksels. Ze zijn wit of soms iets roze, 6 tot 7 mm groot en meestal viertallig. De vrouwelijke bloemen staan met 1 tot 3 bij elkaar. De mannelijke bloemen staan met meer bij elkaar. De bloemen hebben 4 meeldraden. De stamper heeft 4 stijlen. De kelk- en kroonbladen zijn aan de voet met elkaar vergroeid.
Vruchten: De rode bessen bevatten 4 of 5 stenen. Ze zijn 0,6 tot 1 cm groot en iets giftig. Biotoop
Bodem: Zonnige tot matig beschaduwde plaatsen op vochtige, humeuze, matig voedselrijke, zwak zure zand- en leemgrond.
Groeiplaatsen: Loofbossen, houtwallen, struwelen, hagen, stenige plaatsen, heggen en duinen (duinbos). Verspreiding
Wereld
In West- en Zuid-Europa en Noordwest-Afrika. Noordelijk tot in West-Noorwegen. In Duitsland voornamelijk in het noordwesten. Nederland
Vrij algemeen in het oosten en midden van het land en in de Hollandse duinen. Elders zeldzaam tot zeer zeldzaam. Vlaanderen
Vrij algemeen.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Vrij algemeen in Brabant, het Maasgebied en de Hoge Ardennen. Wetenswaardigheden
Hulst werd en wordt veel in tuinen en op begraafplaatsen aangeplant. Vroeger dacht men dat het omhakken van Hulst ongeluk bracht. Mogelijk is dit bijgeloof ontstaan door zijn groenblijvende bladeren en lang aan de boom zittende bessen. Men bracht de boom in verband met eeuwigheid en schreef hem de macht toe het kwaad en de ondergang te kunnen weren. Bovendien was de Hulst het symbool van Kerstmis. De steenvruchten zijn bij de meeste vogels niet erg in trek. Appelvinken eten ze wel. Lijsters eten ze pas aan het eind van de winter als ander fruit schaars is geworden. Deze vogels gebruiken de struiken wel graag als broedplaats. Hij vormt een prima heg en kan goed tegen snoeien. Het hout van de Hulst is wit, met soms een groene zweem, en dicht, hard en zwaar. Het werd gebruikt voor snij- en inlegwerk en voor het maken van houtsnedes. | 
