Aanmelden Vakantiekrant.nl nieuwsbrief

Hop - Humulus lupulus

Namen
Nederlands: Hop
Frysk: Hopwynsels
English: Hop (Common hop)
Français: Houblon
Deutsch: Hopfen
Wetenschappelijk: Humulus lupulus
Familie: Hennepfamilie, Cannabaceae

Beschrijving
Afmeting: 2 tot 6 meter.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Juli t/m september.
Wortels: Wortels met uitlopers.
Stengels: De 's winters afstervende stengels worden tot 6 meter lang. Ze zijn vierkantig, door knobbeltjes ruw en rechts windend (met de klok mee).
Bladeren: De tegenoverstaande bladeren zijn handvormig, 3- tot 5-lobbig, onder de bloeiwijze ongedeeld, grof getand-gezaagd, gesteeld, aan de voet hartvormig en van boven ruw.
Bloemen: De lichtgroene, 4 tot 5 mm grote mnnelijke bloemen vormen pluimen. Ze hebben 5 bloembladen en 5 meeldraden. De vrouwelijke bloemen zijn eveneens lichtgroen. Dit zijn bolletjes (rondachtige vruchtkegels van 2½ tot 3 cm) met elkaar overlappende schutbladen.
Vruchten: De tot 3 cm grote hopbellen zijn eivormig. De zaden zijn 3 mm groot.

Biotoop
Bodem: Zonnige tot half beschaduwde plaatsen op vochtige tot vrij natte, voedselrijke, stikstofrijke, humeuze grond (lemig zand, leem, klei stenige plaatsen en soms op venige grond). Deze liaan kan vrij langdurige overstromingen vedrdragen.
Groeiplaatsen: Loofbossen, rivier- en beekbegeleidende bossen, moerasbossen, bosranden, heggen, struwelen, soms op muren klimmend, hakhout, boomwallen, plantsoenen, langs spoorwegen (spoorbermen), tegen hekwerken, duinen en op steenglooiingen langs de grote rivieren.

Verspreiding
Wereld
Hop - Humulus lupulus
In een groot deel van Europa en Azië, oostelijk tot in Centraal Siberië en Japan). Ook in Noord-Amerika.

Nederland
Klik voor gedetailleerde informatie
Algemeen, maar zeldzaam in het noordelijk kleidistrict en in het Waddengebied.

Vlaanderen
Hop - Humulus lupulus
Algemeen, maar zeldzaam in de Polders.
Rode lijst. Niet bedreigd.

Wallonië: Algemeen, maar zeer zeldzaam in de Ardennen.

Wetenswaardigheden
Hopbellen worden al sinds de 9e eeuw gebruikt om bier te kruiden. De bittere geurstof uit de klieren van hopbellen is een kalmerend en maagversterkend geneesmiddel. Bij het kweken zorgt men er voor dat er geen mannelijke planten in de buurt groeien, zodat er geen zaden worden gevormd. Het zaad benadeelt namelijk de smaak. De jonge scheuten werden wel als groente gegeten.

Flora Batava, Jan Kops. Deel 2 (1807)



Afbeeldingen der artseny-gewassen met derzelver Nederduitsche en Latynsche beschryvingen. Deel 6 (1801)



Deutschlands Flora in Abbildungen, Jacob Sturm und Johann Georg Sturm (1796)

Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz, Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé (1885 - 1905)

Bilder ur Nordens Flora, Carl Axel Magnus Lindman (1917-1926)

Flora Danica Georg Christian Oeder e.a. (1761-1888)

© 2001-2012 Klaas Dijkstra