 | Namen Nederlands: Hop Frysk: Hopwynsels English: Hop (Common hop) Français: Houblon Deutsch: Hopfen Wetenschappelijk: Humulus lupulus Familie: Hennepfamilie, Cannabaceae Beschrijving Afmeting: 2 tot 6 meter. Levensduur: Overblijvend. Bloeimaanden: Juli t/m september. Wortels: Wortels met uitlopers. Stengels: De 's winters afstervende stengels worden tot 6 meter lang. Ze zijn vierkantig, door knobbeltjes ruw en rechts windend (met de klok mee). Bladeren: De tegenoverstaande bladeren zijn handvormig, 3- tot 5-lobbig, onder de bloeiwijze ongedeeld, grof getand-gezaagd, gesteeld, aan de voet hartvormig en van boven ruw. Bloemen: De lichtgroene, 4 tot 5 mm grote mnnelijke bloemen vormen pluimen. Ze hebben 5 bloembladen en 5 meeldraden. De vrouwelijke bloemen zijn eveneens lichtgroen. Dit zijn bolletjes (rondachtige vruchtkegels van 2½ tot 3 cm) met elkaar overlappende schutbladen. Vruchten: De tot 3 cm grote hopbellen zijn eivormig. De zaden zijn 3 mm groot. Biotoop Bodem: Zonnige tot half beschaduwde plaatsen op vochtige tot vrij natte, voedselrijke, stikstofrijke, humeuze grond (lemig zand, leem, klei stenige plaatsen en soms op venige grond). Deze liaan kan vrij langdurige overstromingen vedrdragen. Groeiplaatsen: Loofbossen, rivier- en beekbegeleidende bossen, moerasbossen, bosranden, heggen, struwelen, soms op muren klimmend, hakhout, boomwallen, plantsoenen, langs spoorwegen (spoorbermen), tegen hekwerken, duinen en op steenglooiingen langs de grote rivieren. Verspreiding Wereld
 In een groot deel van Europa en Azië, oostelijk tot in Centraal Siberië en Japan). Ook in Noord-Amerika. Nederland
 Algemeen, maar zeldzaam in het noordelijk kleidistrict en in het Waddengebied. Vlaanderen
 Algemeen, maar zeldzaam in de Polders. Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Algemeen, maar zeer zeldzaam in de Ardennen. Wetenswaardigheden Hopbellen worden al sinds de 9e eeuw gebruikt om bier te kruiden. De bittere geurstof uit de klieren van hopbellen is een kalmerend en maagversterkend geneesmiddel. Bij het kweken zorgt men er voor dat er geen mannelijke planten in de buurt groeien, zodat er geen zaden worden gevormd. Het zaad benadeelt namelijk de smaak. De jonge scheuten werden wel als groente gegeten. |