 | Namen
Nederlands: Gewone bermzegge (Stekelzegge)
Frysk: Stikelsigge
English: Spiked sedge (Prickly sedge)
Français: Laîche en épi
Deutsch: Dichtährige Segge
Wetenschappelijk: Carex spicata
Familie: Cypergrassenfamilie, Cyperaceae Beschrijving
Afmeting: 30 tot 90 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Mei en juni.
Wortels: Een korte, verhoutende wortelstok, die vaak iets paarsrood is.
Stengels: De bloeistengels zijn scherp driekantig. De onderste scheden zijn bruin, meestal paarsrood aangelopen en vaak rood gevlekt. Later gaan ze vezelen. De soort vormt dichte pollen.
Bloemen: De bloeiwijze is vrij compact, ongeveer 3 cm groot en aan de voet soms onderbroken. De bloeiwijze bestaat uit 6 tot 10 eivormige aren met hele kleine, kafjesachtige schutbladen. De onderste aar heeft zelden een kort-priemvormig schutblad. Onderaan zitten de vrouwelijke bloemen met 2 stempels en bovenaan de mannelijke. De kafjes zijn bruin met een groene kiel en een smalle, vliezige rand zelden zijn ze bleker.
Vruchten: De urntjes zijn 4 tot 6 mm lang, eirond, glanzend groen tot lichtbruin en staan schuin af. Aan de top zijn ze versmald in een 2-tandige, op de rug gegroefde snavel. De lichtbruine nootjes zijn trapeziumvormig. Biotoop
Bodem: Zonnige, vaak licht betreden plaatsen op vochtige tot matig droge, matig voedselrijke, kalkhoudende, humeuze grond (kleiige tot zandige rivierafzettingen, zeeklei, mergel, löss, leem en lemig zand, zelden op kleihoudend laagveen).
Groeiplaatsen: weiland, dijken, sloothellingen, wegkanten, bermen, langs spoorwegen, struikgewas, bosranden, heggen, kapvlakten en met struikgewas dichtgroeiende tichelgaten. Verspreiding
Wereld
In West-Azië, Noordwest-Afrika en Europa, behalve in de meest noordelijke en westelijke delen. Ingeburgerd in het oosten van Noord-Amerika. Nederland
Vrij algemeen in het rivierengebied en vrij zeldzaam in Zuid-Limburg, in het Deltagebied en het noordelijk zeekleigebied. Eelders zeldzaam tot zeer zeldzaam. Vlaanderen
Vrij zeldzaam, maar plaatselijk vrij algemeen in het Maasgebied en in andere rivier- en beekdalen.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Vrij algemeen in de Kalkstreek, de Leemstreek en Lotaringen (in beekdalen van de zuidelijke Ardennen). |
.jpg?psid=1)