 | Namen
Nederlands: Echte valeriaan (Grote valeriaan)
Frysk: Grutte faleriaan
English: Valerian (All heal, Garden heliotrope, Garden valerian)
Français: Valériane officinale
Deutsch: Echter Baldrian
Wetenschappelijk: Valeriana officinalis (Valeriana repens)
Familie: Valeriaanfamilie, Valerianaceae Beschrijving
Afmeting: 60 cm tot 1,2 meter.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Juni t/m september.
Wortels: Een gedrongen wortelstok met lange, taaie wortels en onder- en bovengrondse uitlopers.
Stengels: De stengels zijn kaal.
Bladeren: De verspreid staande bladeren staan in 2 rijen. Ze zijn geveerd of veervormig gedeeld met 9 tot 21 langwerpige, getande bladslippen. De onderste bladeren zijn gesteeld, de bovenste zijn kleiner en niet gesteeld.
Bloemen: De eenhuizige bloemen vormen vrijwel ronde kluwens. Ze zijn lichtpaars-roze tot bijna wit en 2½ tot 5 mm groot. De helmknoppen zijn paars. De bloemknoppen zijn voor de bloei roze.
Vruchten: De vruchten zijn kaal of behaard. Biotoop
Bodem: Zonnige tot licht beschaduwde plaatsen op vochtige tot natte, zelden droge, matig voedselrijke tot voedselrijke, zwak zure tot kalkrijke grond (vrijwel alle grondsoorten).
Groeiplaatsen: Waterkanten, ruig grasland, hooiland, bermen, dijken, stenen beschoeiingen, duinen (duinvalleien en duinhellingen), ruigten, greppels, moerassen (rietkragen en onregelmatig gemaaid rietland), grienden, moerasbossen, rivier- en beekbegeleidende loofbossen, kapvlakten, kalkhellingen, langs schelpenpaadjes op de heide, in griendknotwilgen, vochtige muren en plantsoenen. Verspreiding
Wereld
Gematigde en koelere streken in Europa en Azië. Plaatselijk ingeburgerd in Noord-Amerika. Nederland
Algemeen, maar vrij zeldzaam in het noordelijk zeekleigebied en op de Waddeneilanden. Vlaanderen: Vrij algemeen, maar vrij zeldzaam in het kustgebied. Wallonië: Vrij algemeen. Wetenswaardigheden
In de 16e eeuw werd Valeriaan gebruikt als parfum en als geurstof aan de was toegevoegd. Katten zijn dol op de geur. De typische doordringende geur van de wortel ontwikkelt zich pas bij het drogen. Al bij de Grieken en Romeinen werd valeriaan als krampstillend middel gebruikt. Het zou ook helpen tegen de pest. De veronderstelde rustgevende werking werd voor het eerst in de 18e eeuw beschreven. Talloze onderzoeken hebben de effectiviteit van valeriaan bij slapeloosheid onderzocht. Met name recentere studies konden geen enkele effectiviteit aantonen. Valeriaan is een veilig middel. Als bijwerking treedt soms diarree op en ook zijn er enkele gevallen bekend van leverschade, evenals concentratieproblemen. Een bekend homeopathisch geneesmiddel waarin valeriaan is verwerkt is Valdispert. |
