Aanmelden Vakantiekrant.nl nieuwsbrief
Echt lepelblad - Cochlearia officinalis subsp. officinalis

Namen
Nederlands: Echt lepelblad
Frysk:Leppelblêd
English: Common scurvygrass (Common scurveygrass, Scurvy-grass)
Français: Cochléaire officinale
Deutsch: Löffelkraut
Wetenschappelijk: Cochlearia officinalis subsp. officinalis
Familie: Kruisbloemenfamilie, Brassicaceae (Cruciferae)
Ondersoorten: Echt lepelblad (Cochlearia officinalis subsp. officinalis).
Engels lepelblad (Cochlearia officinalis subsp. anglica).
Vaak zijn er tussenvormen.

Beschrijving
Afmeting: 10 tot 40 cm.
Levensduur: Tweejarig of overblijvend.
Bloeimaanden: April t/m juni.
Bladeren: De bladeren zijn wintergroen. De rozetbladen zijn hartvormig met een lange steel. De bovenste bladeren zijn vlezig, eivormig en bochtig ingesneden. Ze hebben geen steel en omvatten de stengel met een hartvormige voet.
Bloemen: De witte, 0,8 tot 1 cm grote bloemen vormen samen brede pluimen.
Vruchten: De 4 tot 7 mm lange hauwtjes zijn eivormig tot bolvormig en aan de voet en vaak ook aan de top afgerond. Ze zijn korter dan de steel. Het tussenschot is 1½ tot 3 keer zo lang als breed.

Biotoop
Bodem: Zonnige plaatsen op natte, matig voedselrijke tot voedselrijke, brakke grond. Ook op stenige plaatsen.
Groeiplaatsen: Langs brakke rietlanden en brakke moerassen, hoge kwelders (schorren), zilt grasland, grazige klippen, glooiingen, dijken, soms in de bergen en langs de rietkragen van brede sloten en ander brak water.

Verspreiding
Wereld
Echt lepelblad - Cochlearia officinalis subsp. officinalis
In het kustgebied van West- en Noord-Europa. Ook op enkele geïsoleerde groeiplaatsen in Midden-Europa.

Nederland
Klik voor gedetailleerde informatie
Plaatselijk vrij algemeen in Noord- en Zuid-Holland en in Zeeland. Elders zeer zeldzaam.
Rode lijst 3. Matig afgenomen.

Vlaanderen
Echt lepelblad - Cochlearia officinalis subsp. officinalis
Zeldzaam aan de monding van de Schelde.
Rode lijst. Zeer zeldzaam.

Wallonië: Niet in Wallonië.

Wetenswaardigheden:
Echt lepelblad bevat veel vitamine C. Het was een uitstekend kruid tegen scheurbuik, een ziekte die vroeger vooral bij zeelieden veel voorkwam. Gebrek aan vitamine C was de oorzaak van deze ziekte. Al in de 15de eeuw kende men de genezende werking van Lepelblad en enige andere Kruisbloemigen en van citrusvruchten. De verse blaadjes kun je toevoegen aan salades. Ze smaken goed bij aardappels, in kwark of als broodbeleg. Als de smaak van het blad of het uitgeperste sap iets te scherp is, kun je lepelblad vermengen met andere soorten sla of sappen. Echt lepelblad is desinfecterend en activeert de stofwisseling. Het heeft een positieve invloed op de functie van gal en lever en werkt licht vochtregulerend. Het kan reumaklachten verminderen.

Flora Batava, Jan Kops. Deel 2 (1807)

Afbeeldingen der artseny-gewassen met derzelver Nederduitsche en Latynsche beschryvingen. Deel 1 (1796)

Bilder ur Nordens Flora, Carl Axel Magnus Lindman (1917-1926)

Flora Danica Georg Christian Oeder e.a. (1761-1888)

© 2001-2012 Klaas Dijkstra