Namen
Nederlands: Donkersporig bosviooltje (Blauwsporig bosviooltje)
English: Early dog-violet
Français: Violette des bois
Deutsch: Waldveilchen
Wetenschappelijk: Viola reichenbachiana (Viola sylvestris)
Familie: Viooltjesfamilie, Violaceae Beschrijving
Afmeting: 5 tot 25 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: April tot begin mei, soms ook in september.
Stengels: De stengels zijn verspreid behaard. De bloeistengels liggen meestal wat meer dan die van Bleeksporig bosviooltje.
Bladeren: De meeste bladeren vormen een wortelrozet. Meestal hebben ze een minder diep hartvormige voet en een sterker toegespitste top dan die van Bleeksporig bosviooltje. De stengelbladen zijn tijdens de bloeitijd iets geelachtig groen. De steunblaadjes zijn lijnvormig tot langwerpig, met vrij lange en dicht bij elkaar staande wimpers.
Bloemen: De smalle kroonbladen bedekken elkaar niet of nauwelijks met de randen. De bovenste en die aan de zijkanten wijken in de loop van de bloei ver uit elkaar. De bloemen zijn paars (vaak meer roodachtig dan die van Bleeksporig bosviooltje). Elk kroonblad gaat naar de randen geleidelijk over naar lichtroze. Het honingmerk is minder duidelijk dan bij Bleeksporig bosviooltje. De spoor is roodpaars en vrijwel zonder verwijding. De top is kegelvormig, vrij spits en niet of ondiep gegroefd. De kelkbladen zijn voorzien van zeer korte aanhangsels.
Vruchten: De vrucht is een driekleppige doosvrucht. De zaden hebben een oliehoudend aanhangsel (mierenbroodje), dat de mieren graag lusten. Zij zorgen zo voor de verspreiding. Biotoop
Bodem: Beschaduwde plaatsen op vochtige, voedselarme tot matig voedselrijke, kalkrijke grond (mergel, leem, löss en klei).
Groeiplaatsen: Loofbossen, hellingbossen, struwelen, heggen en op afkalvende bosbeekoevers. Verspreiding
Wereld
In West-, Midden- en Zuidoost-Europa en in de Kaukasus. Nederland
Vrij zeldzaam in Zuid-Limburg, zeldzaam in het IJsseldal, in Twente en in de Achterhoek. Elders zeer zeldzaam. Vlaanderen: Zeldzaam. Wallonië: Vrij algemeen in Brabant, in het Maasgebied en in de zuidelijke Ardennen. Elders zeldzaam tot zeer zeldzaam. Wetenswaardigheden
De soortaanduiding reichenbachiana verwijst naar de Duitse bioloog H.G.L. Reichenbach. | 
