 | Namen
Nederlands: Bergbasterdwederik (Bergwilgenroosje, Bergwilgeroosje)
Frysk: Bosktieneblom
English: Broad-leaved Willowherb
Français: Epilobe des montagnes
Deutsch: Berg-Weidenröschen
Wetenschappelijk: Epilobium montanum
Familie: Teunisbloemfamilie, Onagraceae Beschrijving
Afmeting: 10 tot 80 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Juni t/m september.
Wortels: De wortelstok heeft overwinteringsknoppen, die vaak tot vlak boven de grond uitgroeien.
Stengels: De ronde stengels zijn lichtgroen, maar op zonnige plaatsen vaak vrij rood. Ze hebben geen lijsten en zijn zwak behaard. De plant heeft 1 stengel of is alleen bovenaan iets vertakt.
Bladeren: De 3,5 tot 8 cm lange en 1,5 tot 3,5 cm brede bladeren staan tegenover elkaar, maar de bovenste staan verspreid. Ze zijn eirond tot langwerpig. De rand is onregelmatig getand of soms ongetand. De bladeren hebben een zeer korte steel en een afgeronde tot zwak hartvormige voet.
Bloemen: De 0,6 tot 1,2 cm grote bloemen vormen ijle trossen. Voor de bloei hangt de top van de bloeiwijze voorover. De lichtroze of zelden witte kroonbladen zijn uitgerand. De stempel heeft 4 kruisvormig uitstaande lobben. De kelk is afstaand klierachtig behaard.
Vruchten: De vrucht is afstaand klierachtig behaard. Biotoop
Bodem: Meestal licht beschaduwde, open plaatsen op vrij vochtige, matig voedselrijke tot voedselrijke, meestal zwak zure, maar soms kalkrijkere grond (zand, leem, mergel en stenige plaatsen).
Groeiplaatsen: Heggen, waterkanten (slootkanten), omgewerkte grond, oude muren, loofbossen, kapvlakten, struwelen, hakhout, plantsoenen, afwateringsgoten, bosranden, langs beschaduwde wegen, in holle bomen, op boomstammen, in tuinen, duinen (in laag duinstruweel en duinvalleien). Verspreiding
Wereld
In Europa, Midden-Siberië en Japan. Nederland
Vrij algemeen, maar vrij zeldzaam in het noordoosten. Vlaanderen
Vrij algemeen, maar vrij zeldzaam in het kustgebied, in Vlaanderen en in de Kempen.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Vrij algemeen. Wetenswaardigheden
Epilobium is van oorsprong een Oudgriekse naam: epi-lob-ion, d.w.z. op een hauwtje een viool. 
© 2001-2012 Klaas Dijkstra |
