| Namen
Nederlands: Aardaker
Frysk: Reade skuontsjes
English: Tuberous pea (Earth-nut pea, Tuberous vetchling)
Français: Gesse tubéreuse
Deutsch: Knollige Platterbse (Erdnuß-Platterbse, Knollen Platterbse)
Wetenschappelijk: Lathyrus tuberosus
Familie: Vlinderbloemenfamilie, Fabaceae Beschrijving
Afmeting: 30 cm tot 1 meter.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Juni t/m augustus.
Wortels: Ondergrondse uitlopers met 1 tot 1,5 cm brede knolletjes op de vertakkingspunten.
Stengels: De meestal kale, liggende of klimmende stengels zijn kantig en niet gevleugeld.
Bladeren: De geveerde bladeren hebben vaak een vertakte rank en 2 eivormige tot langwerpige, 1,5 tot 4,5 cm lange, niet-vlezige, bovenaan afgeronde, iets stekelpuntige deelblaadjes met zwakke, evenwijdig lopende nerven. De steunblaadjes zijn smal en halfpijlvormig.
Bloemen: De lang gesteelde trossen bevatten 2 tot 7 geurige bloemen. Ze zijn rood of roze, 1,2 tot 2 cm groot en hebben een brede vlag. De kiel is iets wittig.
Vruchten: De peulen zijn bruin, kaal en 2 tot 4 cm lang. De zaden zijn giftig. Biotoop
Bodem: Zonnige, open tot grazige plaatsen op vochtige, matig voedselrijke, kalkhoudende grond (rivierklei, leem, löss, zavel en zand).
Groeiplaatsen: Lemige akkerranden (graanakkerranden), langs spoorwegen, bosranden, struwelen, heggen, braakliggende grond, rivierdijken, ruigten, bermen, plantsoenen, langs hoge, steile slootkanten, duinen (duinvalleien en verlaten duinakkertjes). Verspreiding
Wereld
Van Midden-Azië door Oost- en Midden-Europa tot in Noord-Spanje. Ook in Engeland en het Oostzeegebied. Ingeburgerd in Noord-Amerika. Nederland
Vrij algemeen in het rivierengebied en in Zeeland. Vrij zeldzaam in de Hollandse duinen en Zuid-Limburg. Elders zeer zeldzaam.
Beschermd. Vlaanderen
Vrij zeldzaam in het kustgebied (het meest in de Polders). Elders zeldzaam tot zeer zeldzaam.
Rode lijst. Niet bedreigd. Wallonië: Vrij algemeen in de Leemstreek, het Maasdistrict en Lotharingen (de zuidelijke Ardennen). Elders zeldzaam tot zeer zeldzaam. Wetenswaardigheden
De knollen werden vroeger gegeten. Het eten kan echter tot vergiftigingsverschijnselen leiden ('lathyrisme'). De knolletjes werden als aardappels gekookt of net als tamme kastanjes gepoft. Ook dienden ze als koffiesurrogaat of varkensvoer. Ze konden tot plantaardige olie worden verwerkt. In de zestiende eeuw werd uit de bloemen parfum gewonnen. 
© 2001-2012 Klaas Dijkstra |
